Tag: Curacao

Life-update –

Dushinan, lieverds,

Er is veel gaande in de wereld er gaat geen dag voorbij dat er aan mij de vraag gesteld wordt hoe het hier gaat op Curacao. Vandaar even deze update over de situatie hier, hoe het met mij gaat en hoe de afgelopen maand was!

De vorige keer schreef ik een blog net na het Curacaose carnaval en net nadat Lennart was vertrokken na twee weken hier te zijn geweest. Hoe tegenstrijdig kan het zijn. Toen volop het leven gevierd, waar we nu vooral met een kleine kring op andere manieren het leven vieren en hier (tot nu toe) zeker nog niet mogen klagen maar het nieuws in de rest van de wereld ons toch bezighoudt.

Na maanden van visite had ik na Lennart en tussen de komst van Lisa en Hannah in even tijd voor mijzelf en de eilandvrienden hier. Eind februari heerlijk genoten met de meiden hier, waar we onder andere hebben genoten van Kensington en een optreden van Poke, uren dansen in de Zanzibar en ik fijn aan het sporten ben geslagen met Michelle. Toen was het alweer tijd voor het volgende bezoek! Han en Lisa kwamen aan en hebben de eerste week hier heerlijk kunnen genieten. We vielen met onze neus in de feestjes en zijn blij dat we die de eerste week hebben kunnen meepakken. Even een dagje chillen bij Lagun, eten bij de Gouverneur, avondje Cabana met Tony Junior waar we lekker hebben lopen rampetampen en tot slot de knaller, een dagje varen naar fuikbaai vanwege Jessie haar verjaardag. Rijtje boten naast elkaar, meer drank dan eten, wat floaties, een jetski & een band en je hebt de grootste lol. Ik dacht letterlijk die dag dat als we geen opblaasfiguren in het water hadden liggen om ons boven water te houden we waren verzopen van de lol.. Een hele fijne dag!

Wat ons nog niet helder was, was dat ook de Coronacrisis deze kant op zou komen. Vanaf half maart zijn ook hier alle gelegenheden, veel stranden, barretjes, kappers en scholen dicht en is reizen niet meer mogelijk. Er zijn nog maar twee vluchten van KLM die alleen maar mensen komen halen per week, waar er normaal zo’n 2 a 3 vluchten per dag aankomen en vertrekken. De meiden konden gelukkig nog wel terug. Daar ging mijn werkreis naar Bonaire, mijn reis naar Nederland & onze vakantie naar Nicaragua en Panama. Maar niet getreurd we zitten nog steeds op een tropisch eiland.

Corona. We houden onze kring klein, Annie (Annemarie) die natuurlijk bij mij in huis woont, m’n eilandbestie Jessie, Jochem de grote broer en beste maat en Daan & Leonie, Michelle en Mitch & Debrah zijn eigenlijk de enige mensen naast collega’s die ik nu nog zie.
Werken is voornamelijk vanuit huis, om de twee dagen werk ik vanaf kantoor, dit om mogelijke verspreiding te verminderen, flatten the curve. Nu was mijn reistijd al nihil, maar dat uitslapen tot 8 uur heeft ook wel zijn voordelen. Meer thuis zijn ook, want ja ik was en ben oververmoeid.

Life-update. 14 maanden de wereld rond & keihard werken, terugkomen zonder huis, baan of geld, een break-up na hopi lang, een nieuw huis, nieuwe baan, nieuwe huisgenoot & liefdes – dienstreis en dan opeens emigreren naar Curacao – nieuwe nog uitdagerende baan in een sector waar je nog helemaaal niet bekend bent – veel ontdekken en uitgaan – nieuw leven, nieuw land, nieuwe vrienden & smooorverliefd worden – 3 maanden lang non-stop vrienden (fantastisch JA!) in huis en ook met hun gezellig willlen doen – lat relatie – nog meer werk. Ja ik ben wel even toe aan niks. En toen kwam niks, deze niks bedoelde ik niet.. Maar hij komt wel precies op tijd!

Liefde. Donderdag 2 april. De bedoeling was dat ik al trappelend het vliegtuig in zou stappen voor een weekend Nederland, ONS weekend samen op de Veluwe in een te schattig gehuurde AirBnB voor een weekend samen, dagje spa & lekker uit eten. Een weekend, want ja vakantiedagen zijn schaars & onze afspraak was dat we elkaar niet langer dan twee maanden aaneengesloten meer willen missen. Dan wordt het een weekend.. Dat weekend gaat niet door en met de maatregelen tot aan 1 juni ziet het ernaar uit dat we elkaar de komende maanden ook niet gaan zien. Makkelijk is het niet, gaan we dit doen, ja we gaan dit doen. Er is niemand op deze wereld waar ik ooit zo gek op ben geweest en tja, dat moet je ook wel een beetje zijn wil je dit in stand houden. Vasthouden aan het lange termijn doel & ondertussen uren facetimen, maar dat doet iedereen nu! Het scheelt ontzettend dat heel veel mensen in de wereld in hetzelfde schuitje zitten, niemand kan echt samenzijn met al zijn geliefden nu. Elke dag spookt het weer door je hoofd: ‘Hoe fijn had het geweest om als je dan in quarantaine zit, dat samen te kunnen doen..’ Maarja, de keus is er geweest, ik mag naar huis, dit betekent echter dat het avontuur hier voor mij ophoud en dat voelt niet goed. Ik ben niet klaar hier, dit is nog mijn thuis. Nederland voelt nog zo ver weg & onbereikbaar. Ik wil zeker terug, maar dit is niet het juiste moment. Dat betekent nog heel veel traantjes en ik mis jou & ik hou van jou’s, maar de gedrevenheid om hier te zijn is nog veel te sterk.

Leven hier nu . We mogen nog in kleine kringen op 1,5 meter afstand ons leven leiden. Toch zijn de straten stil, de winkels behalve de supermarkt dicht, de toeristen en stagiaires terug naar huis & de stranden leeg. Er zijn nog een aantal ‘lokale’ stranden zonder eetgelegenheid waar je wel heen kunt gaan en dat doen we dan ook van harte. Daarnaast kunnen we nog gewoon kiten, wakeboarden, varen met de boot & duiken. Het leven is rustiger, meer contact met thuis, meer contact met je vrienden hier. Je helpt elkaar en groeit nog meer naar elkaar toe. Jessie en ik balen natuurlijk enorm van onze aanstaande vakantie, maar maken er hier ook het beste van. Zo gingen we zaterdag op avonturenpad, kregen we een lekke band, vonden dat fantastisch want nu weten we dat we deze zelf kunnen vervangen, wandelden door de zoutpannen (wat nu heel curacao doet) & dronken een fles wijn in de zon. Het leven is goed. Geniet van elkaar, juist in deze tijden. Je kunt nu zoveel mooie gesprekken met elkaar aangaan omdat je meer tijd hebt! Werken gaat voor mij gewoon door, maar door meer vanuit huis te werken heb je toch meer tijd over. We zijn niet bang, wel is het schrijnend om te zien dat veel lokale mensen hun baan kwijtraken vanwege de leeg- en stilstand in de toeristensector. Geen geld, geen baan en in zoveel mogelijke lockdown.. Laten we hopen dat het snel beter wordt zodat het eiland, in ieder geval voor zichzelf weer open kan.

Toekomst. Mijn wenkbrauwen zijn straks beren, ik kan een memory spel beginnen aan vouchers van vliegtuigmaatschappijen, ben straks hopelijk veel in Nederland om te kroelen met jullie allemaal & we zien het rooskleurig in. We moeten wel. Ik hoop dat jullie allemaal veilig en gezond blijven en voor hier hoop ik dat de economie (naast dat we allen gezond blijven) weer kan gaan draaien want dat is hard nodig. Voorlopig gaat bij mij de rem erop en ga ik veel de natuur in met de hiervoorgenoemde mensen. Lekker het water in, morgen staat er op de thuiswerkdag een lunchpauze in zee gepland, even een rondje zwemmen in de zee, hoofd leegmaken en we gaan weer door. We mogen niet klagen, ik wens iedereen sterkte en succes of je nu een vitaal beroep hebt of niet. Voor iedereen zijn dit mentaal zware tijden. Tot zover deze update, love you all.

Irina – <3

Pin It

Yu di Korsou

Hoi allemaal!

Het is even geleden sinds de laatste blog, het werd tijd! Er is veel gebeurd en de tijd gaat hier nog steeds ontzettend hard. Een van de dingen die veel impact heeft gehad de afgelopen tijd is het overlijden van mijn opa op 29 september jl. iedereen heel erg bedankt voor alle lieve berichten. Ik moet nog op veel berichten reageren, maar dat hoop ik na het schrijven van deze blog te doen.

Ondertussen ben ik samen met mijn buddy Jessie bijna aan het einde gekomen van onze duiklessen voor ons open water brevet. Zondag de 5e duik en volgende week donderdag een nachtduik. Nog even de theorie knallen en we kunnen zelfstandig aan de slag! Ondertussen hebben we ook aardig wat duikinstructeurs in onze kennissenkring zitten, dus we verwachten veel te gaan duiken in de weekenden.

Jessie & ik op 19m zondag 29 september

Het is vandaag vrijdag 11 oktober en ik ben zowaar vrij, een lang weekend! Gisteren was het Onafhankelijkheidsdag op Curaçao wat een nationale feestdag is, dus dan ben je vrij! Ik heb er maar gelijk een lang weekend van gemaakt. Vandaag is een admin-dag, dat houdt in veel aan de telefoon met Nederland, zaken die hier nog geregeld moeten worden aanpakken & Appjes bijwerken. Ik merk dat je hier een x in de 6 weken een dag moet nemen om je contacten te onderhouden want het schiet er zo bij in!  Ik zal een beetje de highlights van de afgelopen weken beschrijven in deze blog. De beste dag was toch wel Fuik You vorige week zondag. Twee keer per jaar is het fuik you, een feest in fuik baai waar iedereen naartoe gaat per boot & je daar massaal met zijn allen je opblaasartikelen in het water gooit, erin plonst en richting de DJ boot peddelt,wappert of hoe je er ook komt. Regel 1: Wat er ook gebeurd altijd je drankje boven water houden. Je kan dus wel voorstellen dat je niet snel vooruit gaat en je drankje gemixt wordt met plaatselijk wat zeewater. Het was een topdag en een voorproefje voor de beruchte fuikdag op 5 januari a.s. Dan is het echte feest.

Charmant, maar zie hier de struggle met het drinken boven water houden.

Feest, een terugkerend thema op Curaçao, dat is het eigenlijk elke dag, of je nu maandag met z’n allen uit eten gaat, of donderdag salsa danst in de Mundo Bizarro, er is ELKE dag wel wat te doen! En ja mensen ik ben nog steeds aan het werk! Gewoon als ieder ander, ik zei laatst wel tegen een vriendin: ‘Je bent hier net een wandelend zonnepaneel, je laadt al op als je buiten loopt’. Nachten van 5 uur slaap zijn hier LANG.

Laatst zijn we nog met een club richting klein Curaçao gegaan. We zouden een dagje gaan varen maar het water was zo rustig dat we konden doorpakken naar Klein Curaçao, het was heerlijk! Beetje bbqen, van de boot afspringen & in de avond weer met de voetjes in het zand!
Daarnaast zijn de afgelopen weekenden flink gevuld geweest met duiken! Morgen ga ik voor het eerst naar Westpunt. Langzaam ga ik me overgeven aan de toeristische plekken en hotspots (ja ik woon hier nu 2 maanden en ik heb er bijna nog geen een gezien). Maar er valt naast de toeristische dingen gewoon nog zoveel meer te doen!

Clubje naar Klein Curaçao, op de boot van Mitchell & Debrah

Wanneer ik naar Nederland kom dat weet ik nog niet, zodra ik iets weet dan horen jullie het snel! Maar dat het nog een paar maanden gaat duren is wel iets dat zeker is! Het is genieten hier, de beste stap die ik had kunnen maken. Ik heb nu ook mijn Sedula (Antilliaanse identiteitskaart!) vanaf nu ben ik een echt yu di Korsou ‘kind van Curaçao’ en zo voel ik me ook echt!

Hieronder wat foto’s van de afgelopen tijd!

Lunchen met Jessie bij Nultwintig na onze kappersbeurt. We hadden even een ‘expat-dag’
Mijn favoriete plekje in het huis, de porch!
Lekkerste spareribs ooit eet je bij Cafe ‘De Tijd’
Afscheid van Johannes, veel mensen gaan naar huis komende twee weken. Ik zal de komende jaren heel wat afscheidsfeestjes meemaken & de daarbij behorende etentjes en hoofdpijn de volgende dag.
Begaaien op een day-bed

Theodora & Leo verrassen met een welkom op Hato Airport. Heerlijk genoten van een avond uit eten & happy hour bij Chill. Heel fijn om jullie hier te hebben gehad!

Nu nog even wat vragen beantwoordt die ik van mijn moeder kreeg:

Is er een groot verschil tussen Sint Maarten en Curaçao?
In 2011 heb ik op Sint Maarten gewoond. Het grootste verschil is wel dat Sint Maarten veel kleiner is en dat het ook nog eens uit twee landen bestaat (Franse gedeelte en Nederlandse gedeelte). Curaçao is echt groot (ja echt) maar je komt elkaar wel echt overal tegen, wat ik juist heel leuk vind. Daarnaast is Curaçao een stuk minder groen, maar wel mooi! Grote verschil is ook dat ik toen 19 was en nu 28, je bent toch wat wijzer en je hebt meer te besteden. Het is allemaal iets minder studentikoos. Qua dingen doen is het wel hetzelfde en wordt en nog net zoveel gedanst & genoten als toen. Ik voel me weer net zo happy en vrij ook als toen, best feeling ever!

Wat zijn de verschillen tussen Curaçao en bijvoorbeeld Zanzibar en NZ?
Tja het is allemaal echt heel anders! Ik merk ook dat ik nu ingesteld ben om hier drie jaar te gaan wonen. Dan kijk je ook heel anders naar het leven wat je ergens hebt. Het is thuis, en in Nederland zal ik straks op ‘visite’ zijn. Moet je naar de huisarts, dan ga je hier. Moet een lamp gemaakt worden? Dat fix je hier, alles wat je doet of wat gedaan moet worden gebeurd op je eiland. Wat wel een terugkerend thema is, is dat het allemaal eilanden zijn. Zet mij op een eiland en ik geniet, als er maar zee in de buurt is.

Op Zanzibar hebben we gezien dat de kinderen daar in schooluniform naar school gaan, hoe is dat op Curaçao?
Omdat ik zelf geen kinderen heb zou ik het eerlijk gezegd niet weten. Ik zie ze wel eens in schooluniform maar of dat verplicht is? Dat durf ik niet te zeggen.

Op Sint Maarten waren we ooggetuigen hoe een begrafenis er daar aan toe gaat, met alle religieuze uitingen. Is Curaçao ook religieus? zijn er kerken?
Er zijn heel veel kerken en heel veel verschillende geloven! De kerken hier zijn prachtig en in allemaal felle kleuren, net zoals de huizen hier! Je wordt al vrolijk van het door de straten wandelen!

Tot zover een update!

Ik hou van jullie, dikke kus Irina

 

 

Pin It

‘Wij wonen hier’

Lieve allemaal,

Zes hele weken ben ik hier nu op het eiland en het is mijn thuis. Het gevoel dat ik krijg als ik mijn appartement in stap na een dag op werk en een avond wat leuks doen (ik kom echt alleen maar thuis om te slapen) is fantastisch. Het is elke keer weer een kado om binnen te stappen. Wat een fijne plek, wat een fijne temperatuur en weer een mooie dag achter de rug. Waar het sociale leven in Nederland al aardig aanwezig was, is het hier weer niet anders. Het contact leggen met andere mensen gaat zo makkelijk, dit omdat je allemaal in hetzelfde schuitje zit. Of je nu alleen bent of met partner of gezin, je bent toch weg van huis en je vrienden en familie. Wij zijn nu je famlie, zo gaat dat. Wel merk ik het verschil met dingen doen nu als single, je maakt zoveel meer vrienden en je hebt zoveel sneller aanspraak met mensen. Ik sta er nu ook meer voor open, dat brengt je weer in mooie situaties! Voor degenen die ik de afgelopen weken gesproken heb jullie weten het al, maar het leven hier is zoveel leuker en fijner dan gedacht. Er is altijd maar een ding dat ik mega mis als ik op reis ben en dat is mijn geliefde Albert Heijn (dat & pindasaus) en die zit hier dus gewoon. Het enige wat niet mega goed kan is shoppen, er zit hier wel een Mango en daar ben ik stiekem ook al wel geweest. Niet dat ik het mis, want op dit moment wil je liever naakt rondrennen dan kleding aan. Momenteel is het de warmste maand en vanwege tropische stormen in de buurt is het hier lekker blommig.

Daarnaast heb je hier een heel ander leven, winkelen is irrelevant! Net als in Nederland moet ik hier gewoon 40 uur werken, sommige dagen probeer ik vroeg te beginnen zodat ik einde van de middag nog van al het moois van het eiland kan genieten! Van beachtennissen, tot relaxen op mambo beach op een luxe bedje en de zonsondergang kijken, naar de bioscoop of uit eten gaan, een gezellige avond met vrienden kletsen of uitgaan je doet elke dag wel wat. De afgelopen 6 weken zijn gekkenhuis geweest, waarvan ik vandaag even een dag in het weekend pak om mij even te herpakken. Ik heb heerljk met een aantal van jullie kunnen bellen, wat foto’s van mijn nieuwe gopro7 af kunnen halen en deze zal ik in deze blog ook met jullie kunnen delen. Heimwee heb ik niet gehad, en een echt slechte dag ook niet! Wel denk ik elke dag aan jullie!

Om terug te komen op de titel van deze blog, zoals hierboven ook al gezegd, is het leven hier zo fijn en elke keer als we nieuwe plekjes, fijne feestjes of zonsondergangen zien zeggen we tegen elkaar ‘Wij wonen hier’. Dit is een beetje de grap geworden van onze vriendengroep hier. In Nederland had ik dat ook vaak als je een mooie dag had gehad, zo fijn, wat mooi dat ik dit mag meemaken, en hier zeggen we elke keer dus hardop tegen elkaar ‘wij wonen hier’ om even vast te stellen dat het heel bijzonder is!

De grootste verandering voor mij hier is het leven IN het water, niet OP het water met kitesurfen en wakeboarden wat ik laatst voor het eerst heb gedaan, maar IN het water. Ik was altijd als de dood van vissen en ademen door een pijpje. Maar door mijn lieve vriendinnen Jessie en Annemarie hier ben ik er bijna helemaal overheen! Volgende week ga ik mijn 2e en 3e duikles nemen, na 6 duiken hebben Jessie en ik ons open water brevet! Een hele nieuwe wereld die voor je opengaat en weer een skill erbij geleerd!

Gisteren ben ik met de club hier de Christoffelberg opgeklauterd, dat was een leuke klim. Ik wist niet dat je uit je elke porie letterlijk kon zweten, maar we hebben gelachen en wat een pracht uitzicht! Je moet wel in het holst van de nacht op anders is het te warm en mag je niet meer naar boven! We stonden om 5.15 op om vervolgens om 6 uur aan de voet van de berg te staan! Daarna zijn we nog naar Shete Boka gereden, een natuurparkje verderop waar we nog eens lekker flink aan de wandel zijn geweest. Jessie en ik lagen ‘s middags bij Koko’s beach lekker op een bedje waar we na 1 pina colada al zwieberend van ons bedje de zee inliepen. Na zo’n inspanning gaat zo’n cocktail er wel in, die vloog dan ook gelijk naar onze tenen.

Ik post veel op Instagram om jullie een beetje op de hoogte te houden. Van feestjes en uitgaan post ik niet zoveel, meer omdat we altijd heerlijk opgaan in het moment en dansen met onze voetjes in het zand & genieten van elkaars gezelschap! Woensdag naar Cabana is wel mijn favoriete avond, waarna ik donderdag na werk altijd steevast op de bank in slaap kachel. Vrijdag gaat het hele eiland naar Chill voor het happy hour en zaterdag is vaste prik de Zanzibar! Er zijn nog veel meer plekjes die ik de komende maanden eens ga ontdekken, maar het is vooral genieten!

Binnenkort ga ik hier ook weer eens paardrijden, midgetgolfen en hopelijk snel weer varen & met de meiden hier de voor ons must do restaurantjes uitproberen. Daarnaast moet ik echt gaan trainen voor de halve marathon op 24 november! Ik ben heel benieuwd naar wat jullie willen weten van mij en mijn leven hier, dan heb ik wat inspiratie voor de volgende blog! Laat je vragen hieronder of op Facebook achter en dan zal ik deze in de volgende blog beantwoorden!

Ik denk aan jullie, veel liefs,

 

Irina

Pin It

Kon ta bai?

Bon tardi allemaal, kon ta bai?

Even een waarschuwing, ik heb deze blog al een week geleden geschreven dus sommige dingen klopten niet meer (staat dan de huidige situatie weer achter geschetst!

Kon ta bai, hoe gaat het? Dat vragen de meesten van jullie zich af. Hoe het met mij gaat hier!?
5 augustus lijkt alweer een lange tijd geleden, en ik weet niet of het door de jetlag kwam, het tijdsverschil of dat ik me gewoon zo ontzettend thuis voel, maar ik kan me nu even niet voorstellen hoe het is om in Nederland te wonen en daar weer dag in dag uit rond te vliegen van werk naar sociale afspraken.

Als er iemand een plan- en regelneef is dan ben ik het. Een dag geen vrienden gezien is een dag niet geleefd leek het motto wel. Dat voel ik ook oprecht zo, dat is nu dan wel heel gek omdat je nu juist niet zomaar even langs kan gaan. Maar als je weg bent dan laat je dat gevoel helemaal los. Zo leef ik nu zonder agenda en probeer ik alles in mijn hoofd te onthouden, want de plannen voor de avond en het weekend worden toch pas op de dag zelf gemaakt. Zo is er vanmorgen besloten dat we vanavond toch wat gaan doen (zoals eigenlijk elke dag). En opeens vind ik het niet erg als mijn to do lijstje niet meer afkomt, dan ga ik toch morgen ECHT sporten… zeg ik al twee weken tegen mezelf (dit is ondertussen al gebeurd en ik heb mijzelf ingeschreven voor de halve marathon van Curaçao van KLM die op 24 november plaatsvindt! Vanaf nu hard aan de bak dus).

Kleine dingen waarin je nu al merkt dat je je aanpast en ook jezelf weer even anders opstelt. Het leven is goed, rennen en vliegen hoeft niet altijd. Gelukkig is mijn mindset op werk niet veranderd en ga ik er nog steeds vol gas voor. Er komt veel informatie over me heen en alles begrijpen is nog een flinke uitdaging, maar eentje die ik zelf wilde en ik weet dat ik hier ONTZETTEND veel kan leren. Ik ben eeuwig dankbaar voor deze kans die ik gekregen heb.

Ondertussen is mijn huis langzaam aan het worden zoals ik wil. Er moest zeker nog het een en ander aan gebeuren maar het heeft veel potentie. Mijn container is als het goed is aangekomen en hopelijk kan ik de komende maand(en) beginnen met de persoonlijke spullen uit te pakken en weg te zetten zodat het dan ook echt klaar is voordat de visite komt. Dit hangt af van wanneer mijn container wordt vrijgegeven en de procedure rondom mijn inschrijving. Vandaag ben ik even wezen shoppen voor wat ‘bohemian’ gadgets om het huis alvast wat meer sfeer te geven. Ik zal wat foto’s van het huis zoals het er nu uitziet bijvoegen. Ik voel me er thuis en kan echt niet wachten om het met heel veel mensen te delen als ze langskomen.

De zoektocht naar de auto’s gaat ondertussen door. Omdat het papierwerk, hier wonen, een nieuwe baan enzovoort al zoveel energie kost heb ik ervoor gekozen eerst even te huren. Dan kan ik hier leren autorijden op de Curaçaose manier en eerst de weg leren kennen voordat ik gelijk mijn eigen auto aan barrels rijd. Auto’s zijn DUUR hier (hopi plakke), Mijn huurauto heb ik tot 6 september en dan kijk ik weer verder. Morgen ga ik kijken naar een antieke pick-up (alleen grote twijfel vanwege maar twee zitplaatsen) of ik besluit voorlopig nog even te huren. Island life dilemma’s.

(update, ik heb de auto gekocht en deze is vanaf maandag 2 september gewoon van mij!)

Hieronder een paar leuke geluksmomentjes van de afgelopen weken op een rij.

1. Ik ken de weg naar mijn werk uit mijn hoofd! Eindelijk geen Google Maps meer nodig.Mij kennende is dit heeel snel. Dat is gelijk geluksmomentje nummer 2. ik hoef niet meer elke dag in de metro te staan en ben soms wel in 10 minuten thuis uit werk! Soms ook in drie kwartier, de file kan hier echt onvergefelijk zijn 3. Je kan hier gewoon super goed kiten! Ik ben nu 3 keertjes geweest, drie keer op een verschillende spot! Klein Curaçao was toch wel een paradijsje om te kiten! 4. Ik krijg een huisgenootje! Per eind september komt Annemarie bij me wonen, een super spontane leuke meid waar ik de laatste weken mee omga. Ik voorzie een hoop gezelligheid en meidenavonden! 5. Op momenten dat ik denk aan thuis en soms een weeïg gevoel krijg, loop ik de porch op, hoor ik de palmbomen en zie ik de sterren, dan voel ik me zo gelukkig en rijk! (niet rijk in de zin van geld, maar van geluk!) 5. Dansen met mijn voeten in het zand, het hele weekend onder een sterrenhemel! 6. Liefde en zomeravonden! 7. Maandag komt mijn container, dan is mijn huis helemaal af en ingericht. Ik was zelf al flink aan de shop gegaan hier in een super leuke winkel die Techniek en Design heet. Mijn huis lijkt nu wel een boho surf strandparadijsje.

Dit was een beetje een wirwar, maar wilde hem er nu echt uit gooien!

Ik vind jullie lieve berichten allemaal heel fijn om te ontvangen! Ik merk wel dat het lastig is om twee sociale levens te combineren, eentje hier en alle lieve vrienden in Nederland. Excuus als ik soms wat laat reageer!

LOVEYOU.

Pin It

Mi promé siman, dushi bida!

Bon dia allemaal,

Bij deze wat vertraagd, maar bij deze mijn tweede blog die zal gaan over mijn eerste week ontdekken en regelen op het eiland. Ik zal eerst de titel vertalen, die betekent: ‘Mijn eerste week, het leven is mooi (of, mooi leven)‘.

Ik ben ondertussen nu anderhalve week op het eiland, en eerlijk gezegd het voelt al als een maand en zo gedraag ik me ook.
Waar het in de vorige blog nog vooral ging over het weggaan en afscheid nemen zal het nu vooral gaan over een leven opbouwen op een ander eiland. Na aankomst werd ik op maandag 5 augustus hartelijk ontvangen door een groep collega’s van ongeveer 10 a 15 man. Dit is zo’n onwijs warm welkom, dat doet je al gelijk heel veel goed! Daarna werd ik naar mijn nieuwe onderkomen gebracht, met jawel, mijn 4 neonroze koffers en mijn boardbag! Daar lag het bier al ‘koud’ in de koelkast, mocht het niet zo zijn dat de koelkast stuk bleek te zijn. Tja, welkom op de Cariben, zonder tegenslag geen zonneschijn. Klein tipje van de sluier, ik heb nog steeds geen werkende koelkast. Heb je niet nodig in zo’n warm land, haha.

Na een hoop gezelligheid op mijn balkon ben ik daarna met twee collega’s uit eten geweest bij the Greenhouse op Mambo beach. Mambo.. ik had er al zoveel over gehoord! Het voelt altijd zo gek als je op plekken bent waar je al veel over hoort, maar dan opeens ook echt bent! Het was heerlijk en Angelo en Melanie zijn ondertussen ook hele fijne mensen waar ik hier mee omga geworden! Ondertussen was ik al 24 uur wakker en hingen mijn oogleden op half 7, maar mijn motto is altijd, ook al slaap je ergens maar 1 nacht, MAAK HET JE THUIS! Je slaapt geheid beter. Dus jahoor, ik ging na aankomst thuis nog even lekker mijn spullen uitpakken. Hoppa die koffers leeg, en alles in de inloopkast (dream come true). Afijn, al mijn lange zwierjurken passen niet in de inloopkast want de rails hangt te laag. Wat doe je dan om 12 uur in de avond? Ja natuurlijk dan ga je kasten sjouwen uit andere kamers om in jouw kamer te hebben. Want het moet wel gelijk perfect natuurlijk! Na een douche was het dan ook echt tijd om compleet ingestort, (maar hopelijk wel gelijk over de jetlag heen) te gaan slapen!

En dan, ja dan word je de volgende dag wakker op Curaçao!! Het gevoel wat ik hier vanaf dag één heb is dat dit mijn thuis is, en ik er alles aan zal doen om dat zo te laten voelen voor de komende jaren. Je stapt met een hele andere mindset het vliegtuig in, je gaat ergens wonen terwijl je er nog nooit bent geweest. Ik hou ervan, maar voor velen een nachtmerrie! Als een malle ben ik de eerste echte dag naar de Vreugdenhil (een supermarkt) gereden waar ik voor IETS teveel aan boodschappen heb gedaan die ik daarna in mijn zogenaamde gemaakte koelkast had gelegd. Ah fijn je raad het al. Einde van de dag lekte de koelkast, en tadaaa daar gingen mijn spullen die in de koelkast lagen en net waren aangeschaft..Lang leve de prullenbak. Ondertussen doe ik mijn boodschappen bij de Appie, er zit er een vlakbij werk en een vlakbij huis. Duur maar wel bekend;).

Dat mocht de pret niet drukken, wat doe je dan hier op Curaçao? Dan ga je toch heerlijk uit eten! Ik had wat collega’s geappt, want ik wilde de zonsondergang wel eens meemaken. Uiteindelijk zaten we dus om 6 uur met een groep op het strand de zonsondergang te kijken bij Zanzibar op Jan Thiel. Wat een leven, dushi bida. Dit is wat ik wilde dacht ik, zonsondergangen kijken met fijne mensen. Natuurlijk heb ik het liefst dat al mijn dierbaren hier zijn en dat ik het met hen kan beleven, maar die tijd komt nog!

Naast alle mooie dingen van die week moest er ook nog een gigantische to do lijst aan taken afgewerkt worden, inschrijven bij een tandarts, huisarts, huurhuis in NL afwikkelen etc. Ik was natuurlijk mijn geboorteakte kwijt en mijn bewijs van uitschrijving liet ook op zich wachten. Dan was er nog trammelant met de belastingdienst en noem het maar op. Er komt ZO ontzettend veel over je heen elke dag, van het regelen van alarmsystemen in je huis tot aan een BB10 nummer regelen om je container in te klaren. Verzin het maar en je hebt er weer een taak bij. Soms denk ik aan de fijne dagen over een half jaar als je er om kunt lachen! Maar je hoort mij niet klagen. Want, woensdagavond ging ik weer met collega’s op pad, dit keer naar de bioscoop! Wat fijn!! Ik was al zo lang niet geweest, en als (MEGA) fast and the furious fan was ik ontzettend blij dat de mannen naar Hobbs & Shaw gingen, de fast and furious editie. Wat heb ik gelachen, top film en wat een powervrouw speelt erin! Ik voelde me een soort geïnspireerde superwoman toen ik uit de bios kwam.

Die energie kon ik goed gebruiken voor alle dingen die ik hier moet doen. Ik kan daar echt veel energie uit halen, gek he! Donderdagavond was het plan om uit eten te gaan met mijn buddy familie. Ik heb hier een buddy aangewezen gekregen vanuit werk, samen met hun en hun visite was het tijd om bij City Beach 88 lekker pizza’s te gaan eten. Weer een avond op stap met hele fijne mensen! Vorige week heb ik het zo vaak gezegd, ik spat uit elkaar van geluk, ik krijg en kreeg de grijns niet van mijn gezicht.

Toen was het tijd voor weekend, na een dag op het strand bij Koko’s (aanrader!!) was het tijd voor HET happy hour van het eiland op vrijdag bij CHILL & GRILL. Daar ontmoette ik nog eens een hele nieuwe bups mensen, het is maar goed dat het tweede drankje gratis is, want je blijft kletsen en van het weer wordt je flink dorstig. Het werd niet laat, de indrukken van de laatste dagen en afgelopen weken begonnen mij (en ook nu als ik dit schrijf) in te halen…

Zaterdag was het tijd om met de mensen van de ‘party squad’ app op pad te gaan, het is een verzameling aan mensen die allemaal van veel dingen doen houden! Precies mijn ding! We gingen naar Cas Abou, een pareltje van een strand waar ik genoten heb van mijn nieuwe aangeschafte opblaas-donut & mijn Decathlon snorkel die ondertussen de hele wereld heeft. Dat zorgde voor prachtige plaatjes en een flinke kleur na een hele dag in de zon! Zaterdagavond hebben we gezellig gegeten op mijn balkon waarna het tijd was om.. * tromgeroffel* jahooor te dansen met de voeten in het zand!! Zanzibar is de place to be op zaterdag. Ik denk zo maar eens dat ik daar wel elk weekend ga zijn, wat een muziek!! Schudden met die billen en chillen maar.

Eerder in die week was ik geappt door een nieuwe collega om samen te gaan kiten, en zo geschiedde op zondag! Samen met mijn vriend Mitchell die hier al op het eiland woont zijn we met zijn drieën gaan kiten. Wat is het water hier zout, ik was een paar keer gecrasht, maar ik word tot 2026 niet meer verkouden hoor haha. Er is ook hard om mij gelachen, de eerste paar meter is een stuk zeewier waar je doorheen moet waden. Als je mij een beetje kent dan weet je dat ik PANISCH ben voor iets aan mijn voeten in het water en zeker als ik het niet kan zien. Het was een heel avontuur om uit te varen, maar na een hoop doorzettingsvermogen heb ik heerlijk 1,5 uur kunnen kiten. Na een lunch met Mitchell zijn vriendin en de familie was het tijd om zondagavond KEIHARD in te storten!

Overall is het hier super, ik voel me thuis, ondertussen ben ik begonnen met werken en staat er elke dag nog wat leuks / spontaans op de planning. Natuurlijk denk ik vaak aan jullie en zou ik het allemaal heel graag met jullie delen, maar ik zit nu nog op 939.430.950 roze wolken en ik kom er nog even niet vanaf!!

Hieronder nog wat foto’s voor de sfeerimpressie.

BIG LOVE DUSHI’S.

Saludos kordial,

Irina

 

Pin It

Bon bini!

Beste allemaal,

Omdat het leuk is om deze verhalen later terug te lezen, niet iedereen instagram heeft en het natuurlijk gewoon onwijs leuk is om te schrijven bij deze een blog over mijn avonturen op Curaçao. Voor wie het niet weten, ik woon per 5 augustus 2019 voor een aantal jaren op dushi Korsou. Ik woon in Jan Thiel, de wat populairdere wijk op Curaçao. Vlakbij zijn leuke restaurants en zeker niet onbelangrijk, ook de leuke feestjes. Ik ben dan wel net 28 en niet meer het feestbeest, maar wel single (nieuwe mensen ontmoeten gebeurd niet binnen), en ik hou ontzettend van dansen en socializen!

Ik woon nu al een paar dagen op het eiland, maar hieronder komt een stukje wat ik in het vliegtuig schreef:

”Daar ga je dan, met 825 km per uur door de lucht, ik zit bij het raam bij de vleugel. Economy class maar met lekker veel beenruimte. Na wat speuren heb ik het beeldscherm gevonden vanuit mijn beencompartiment. Fijn, ik kan film kijken. Niet dat hier veel van terecht komt, binnen no-time ben ik knock-out. Alle stress van het inpakken, herpakken, aanslepen van extra koffers en het net op tijd binnen rollen van het vliegtuig achter me gelaten. Ik zit. Ik zit.. Ik ga.

Het afscheid is achter de rug, niet veel heftige tranenbedoelingen. Het wordt bijna routine. Begrijp me niet verkeerd, het betekend niet dat je mensen minder gaat missen dan voorheen. Integendeel, hoe vaker je weggaat, hoe meer je meemaakt met je vrienden en familie, des te meer je ze mist. Maar ook des te meer ik zeker ben van de zaak dat ze er hoe dan ook altijd voor me zullen zijn. Je bent en gaat alleen, maar zo heb ik me geen moment gevoeld, dankzij jullie. Maar ah fijn, het afscheid zit er op en ik heb er zin in. Zoveel zin in.. Nu is mijn uitzicht de oceaan. Ik heb er geloof ik nu al een uur naar zitten staren. Waarom fascineert de oceaan mij zo? Dit terwijl ik ZO ontzettend bang ben van alles wat erin zit. Wie heeft het nut van zee-egels en kwallen verzonnen? Om het maar niet te hebben over glibberige vissen. Toch ben ik het liefst met, bij of op het water. Dit trekt mij ook zo ontzettend aan het leven op een eiland. Ik mag straks elke dag bij de zee zijn!!

Zo graag zelfs dat je bereid bent om er de halve wereld voor over te vliegen, niet alleen voor het werk, wat maandag 12 augustus begint. Tot die tijd ben ik nog even vrij. echt vrij, zo voelt het nu! Geen verplichtingen behalve mijn hele to-do lijst aan taken afwerken (hellepie) maar wel vrij in wat ik wil doen. Veel mensen hebben de afgelopen weken gezegd je bent een powervrouw, dat je dit doet! Ik voel het niet zo, ik doe gewoon wat ik leuk vind, en daarin ben ik dit jaar heel egoïstisch geweest. Het werd tijd om even mijzelf op een te zetten, iets wat ik niet graag doe en me ook dagelijks schuldig over voel. Maar het voelt goed. Je laat je dierbaren achter maar het is nu even tijd voor iets anders. Vrijheid, werk (dat is niet belangrijk, zeker niet, maar ik vind het gewoon zo leuk) en dansen met de voeten in het zand.

Change of scenery om het maar even zo te zeggen. Ik wil jullie ontzettend bedanken voor alle steun en support, lieve woorden en cadeau’s. Zonder jullie geen plezier en liefde in het leven! Ik hou jullie op de hoogte, vanmiddag mijn nieuwe huis bekijken en intrekken. Om vanavond gezellig met mijn nieuwe collega’s eens het strand te gaan bekijken en te genieten van ons nieuwe tijdelijke leven.

Dikke kus, Ayo, Irina.

 

Pin It