Zo dat duurde even, normaal loop ik al een tijdje met een titel van de volgende blog in mijn hoofd, maar nu was dit het enige wat er in mijn hoofd opkwam! Welkom bij ondertussen de maandelijkse blog over mijn leven op Curaçao. Het is nu het weekend voor kerst, alhoewel ik niet echt een kerstgevoel heb, naast het feit dat het hier toch elke dag een feestje is & je al vaak genoeg uit eten gaat! Mijn laatste blog dateert uit november, nadat Delisa & Quincey op bezoek zijn geweest. De volgende visite stond al klaar, het weekend erna kwamen Joy & haar zusje Patty. Joy is een van mijn oud-klasgenootjes en mijn oud collega. Patty heeft eerder ook op Curaçao gewoond en wilde graag eens terug, zodoende kwamen ze bij mij terecht en hebben zij, en wij met zijn drieën een heerlijke tijd gehad! Een van de hoogtepunten was toch wel ons diner bij Mosa, een heerlijk restaurant in een binnentuintje, waar een hele goede cocktailbar (Cana) aan vast zit, echt een aanrader om heen te gaan als je hier op Curaçao bent.

De marathon, een ander evenement wat ik bijna zou vergeten wat ook in deze twee weken (eind november) plaatsvond was de halve marathon.. Toen ik hier net op het eiland was zei een collega tegen mij: ‘Ik ga de halve marathon lopen’. Leuk dacht ik, dat wil ik ook altijd nog eens doen, ik heb nog drie maanden om te trainen, dat moet lukken. Ah fijn, de maanden gingen voorbij en het verste wat ik een keer had geoefend was de 5 kilometer… Daarentegen heb ik denk ik wel hele marathons gedanst in de avonden bij Cabana, maar dat telde blijkbaar niet. De dag voor de halve marathon brak aan.. we mochten onze shirts en startnummers ophalen. De kriebels (heftig) begonnen te komen, shit shit, ongetraind een halve marathon lopen. In de avond heb ik nog een flink bord pasta op, ben ik nog gaan dansen bij Zanzibar, nog een vodka/soda naar binnen geklapt en ik lag om 12 uur op bed. Om er vervolgens om 4 UUR UIT TE MOETEN! Jaja, de start was om half 6.. De zenuwen gierden ondertussen door mijn lijf, na twee hele ciabatta’s met geitenkaas op te eten (volstouwen en blokkeren die handel, anders moet je poepen, ook van angst haha) was het zo ver. Half 6, toeeeet, de toeter en we zijn van start. Een ding, het is WARM en je loopt niet vlak (hallo Julianabrug!) De eerste 10 kilometer ging voorspoedig en goed op schema, daarna kwam het keerpunt waar je de mensen op de terugweg al tegenkomt terwijl je zelf nog de bocht om moet. SLOPEND. Ondertussen was ik zo bang gemaakt door iedereen voor oververhitting dat ik bij elk waterpunt, en dat waren er veeeel, water over mijzelf heen gooide. Dat resulteerde in bij 8 kilometer al een laag water in mijn niet hardloopschoenen waardoor ik de laatste 10 km met een partij aan blaren heb gelopen waar de honden geen brood van lusten. Lang verhaal kort, de halve marathon was fantastisch, 2,5 uur later was ik binnen, ik had 8 mooie blaren zo groot als pingpongballen, het liefste support, geen hardloopschoenen, maar heel veel gezelligheid onderweg en daarna een heerlijke verzorging door m’n eilandvader bij Koko’s. Die wijn ging erin!

Omdat ik in mijn hoofd zo bezig was met de halve marathon was ik nog niet bezig met mijn terugreis naar Nederland op 28 november. Maar daarna was het zover, ik mocht op babybezoek bij mijn nichtje en pasgeboren Liva en bij mijn vriendin met pasgeboren zoon Juda. En en en, ik mocht eindelijk weer naar mijn eilandliefde, Lennart. Ik heb niet al te veel over ons geschreven of online bekend gemaakt, maar hier even in het kort. Na twee weken hier heb ik de fijne man ontmoet via Madeleen. Waarna we eigenlijk vrijwel onafscheidelijk waren, eind oktober moest hij terug en het was een maand geleden dat we elkaar gezien hadden. In Nederland was het tijd om elkaar buiten het tropische oord te leren kennen & om elkaars vrienden en familie te ontmoeten! Zo gebeurde het dat Lennart opeens met 15 meiden in de woonkamer in Ouddorp zat, de lieve schat!

Een weekje Nederland.
De reden heb ik hierboven al uitgelegd, maar ik zal even in het kort vertellen hoe het was! Op Schiphol was het heugelijke moment, en mocht er na een maand even uitgebreid gekust worden, waarna we naar Winschoten (jawel daar kom ik normaal ook niet) gingen. Heerlijk een week in het hoge noorden. Samen uit eten, genieten & de volgende dag was het voor mij zo ver om richting Ouddorp te rijden wat zo’n 320 kilometer verderop ligt. Eerst was het tijd voor babybezoek bij mijn nichtjes, die een baby van 4 maanden en een van een paar dagen hebben. Heerlijk om even met familie te zijn en te kroelen met die kleine bolletjes liefde. Daarna was het tijd om richting Ouddorp te gaan waar het tijd was om mijn broer & schoonzus, oom & tante te verrassen die dachten gezellig met mijn ouders kerst te gaan vieren omdat mijn ouders met kerst hier op Curaçao zitten. Na wat James Bond moves vanaf de parkeerplaats naar de voordeur kon het grote verrassingsmoment beginnen, heerlijk die blik van mensen als ze denken dat je op Curaçao zit en je staat ineens in de woonkamer, ze snappen er niks van. Het was echt zoals het heerlijk avondje hoort te zijn & na wat ouderwetse spelletjes vielen we voldaan in slaap!

Die zondag mocht ik kroelen met pasgeboren Juda en de kersverse ouders, waarna ik richting Den Haag reed om mijn vriendin te verassen die er bijna in bleef, wat resulteerde in wat leuke foto’s! Na een overheerlijke maaltijd ben ik weer naar mijn liefde gereden waar ik de hele week zou blijven. Maar… op maandagochtend werd ik wakker met de leuke mededeling dat we een nachtje weggingen! Weer die koffer inpakken, en hop de auto in! Deze heerlijke verrassing eindigde in een dagje snowboarden in Bottrop, heerlijk van de zon de sneeuw in en een dagje kerstmarkt in Düsseldorf! Woensdag stond een dagje shoppen gepland en heb ik half Groningen leeg gekocht en donderdag was de reünie van onze vaste vriendenclub hier op Curaçao, waarvan iedereen weer terug is in Nederland behalve ik. Het was zo fijn om elkaar weer te zien, en dit is ook zeker niet het einde van ons bij elkaar! Gelukkig komen er een paar naar Curaçao in de zomer van 2020 :).

Lang verhaal kort, de week in Nederland was heerlijk, ik heb die vrijdag nog mijn vriendinnen gezien, kort maar krachtig en die zaterdag moest ik weer naar huis vliegen. Met een verliefde snoet tot over mijn oren en met alle liefde uit Nederland van vrienden en familie en te lieve baby’s mocht ik weer naar huis. Curaçao is zo mijn thuis, ik was ontzettend blij dat ik er weer was. Ik had vooral mijn fijne huis gemist, heerlijk. Ik ben elke dag nog blij dat ik er mag wonen! Op Hato stond mijn lieve vriendin Jessie, die ik al drie weken niet gezien had en dat resulteerde in twee hele blije meisjes die rechtstreeks naar de Zanzibar reden, een duik namen, het happy hour indoken en in de avond naar het concert van Kraantje Pappie gingen, heel gaaf! Zeker nu met zijn liedje over Curaçao!

Ik kan nog wel heel veel meer schrijven over de avonturen van de afgelopen weken, maar dan leest geen kip het meer want de verhalen worden te lang. Sinds half december zijn mijn ouders hier en mijn vriendin Melanie met wie ik ook op Sint Maarten gewoond heb. Mel blijft zelfs tot 9 januari! Kerst en oud en nieuw zijn we gezellig onder de pannen! Ik ben niet heel veel actief op instagram zeiden mensen al, dat komt omdat ik echt elk moment lekker met hun aan het kletsen en genieten ben. Dit weekend is er weer wind en gaat er sinds tijden weer gesurft worden waar ik erg naar uitkijk! Ook komt een van mijn lievelingsbandjes naar Curaçao, welke uit Sint Maarten komen, hoe toevallig kan het zijn!

Voor iedereen een Bon Pasku i feliz ana nobo! Fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar! Doen jullie mee met de nieuwjaarsduik hier op Curaçao?;) Heerlijk in de zon! Ik denk aan jullie en wens jullie alle goeds voor 2020.

Pin It

3 Comments on Dushi Korsou

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *