Hoi allemaal!

Is dat weer eens even een lange tijd geleden.. ik keek net even terug en zie dat de laatste blog alweer van een maand geleden is. Elke keer wilde ik ook zo graag weer een blog schrijven, maar er was zoveel te doen! Dit brengt ons ook naar de titel van deze blog, die lekker dramatisch maar oh-zo-waar is! De bubbel is geklapt. De eerste paar maanden viel ik met mijn neus in de boter, zoveel fijne nieuwe leuke mensen om mij heen, collega’s, Madeleen, het nichtje van een van mijn beste vriendinnen Rudy, mijn huisgenootje Annemarie, Jessie die ik na een maand heb leren kennen en ondertussen zijn we net zo vergroeid aan elkaar als een tweeling, de mannen van luchtmobiel, Jaimee & ga zo maar door. Het leven was een grote bubbel van verliefdheid op het leven, angsten overwinnen en persoonlijke groei. I just did it, zo voelde het. I just did it, gewoon even naar de andere kant van de wereld verhuizen en het voor elkaar boxen en een ontzettend fijn leven op poten weten te zetten binnen no-time. Oktober bestond uit alles uit het leven en Curaçao halen, want iedereen behalve Jessie & Annemarie zou in deze maand naar huis gaan. Zo was er deze maand dus elke dag wel een evenement, of samen eten, uitgaan, feestje links en rechts, stranddagen, het geluk kon niet op. Zo kreeg ook Jessie nog eens een van haar goede vriendinnen over, Jolijn, en wat hebben we genoten. Heerlijk feestnummer is het en zo groeide onze Cura-familie uit!

Lagun, het favorietje
Madeleen & ik @ mambo

Omdat we zoveel gedaan hebben in oktober komt hier de korte recap. Oktober bestond uit *een Flakkeese-meidenavond, jawel we zitten altijd overal zeg ik maar! Deze gaan we in januari weer herhalen als iedereen weer on-Island is. *Uit veel shoppen tijdens de Ludic Sale bij Jolanda Wils waar Jessie en ik voorlopig genoeg accessoires gescoord hebben. *Uit het aan zien komen van de Pelikaan in de Sint Annabaai, met daarop Madeleen en de vrienden van luchtmobiel in uniform, kippenvelmoment! *Fuik you, jawel ik denk dat jullie ondertussen geen foto van mij meer in een opblaasband kunnen zien, excuus voor de spam van dit geweldige feest! *Afscheid van geliefde collega’s, terugkeren hoort er ook bij! Digid code fixen bij de Nederlandse Vertegenwoordiging, ja ja.. je sms komt later aan. Nee Irina, niks gaan wijzigen je verpruts het dan alleen maar. *De verjaardag van Mitchell in het zomerhuisje aan het water, heerlijk om met familie en vrienden een verjaardag te vieren. Het voelde net even alsof ik in Nederland was! *We haalden tijdens een nachtduik ons duikbrevet, fun fact: Jessie en ik kunnen beiden niet rekenen en zeiden tegelijk in koor hardop het foute antwoord op een rekensom. *Ik ging een weekend weg met mijn eilandliefde, die nu helaas in Nederland zit! *Ook werd ik trotse eigenaar van een echte bankpas van een lokale bank (nu ben ik echt ingeburgerd) *en mocht ik tot mijn grote pret Delisa en Quincey ophalen op 27 oktober om te komen genieten bij mij thuis van het heerlijke Caribische leven hier op Curaçao. *Eind oktober was ook de tijd dat ik afscheid moest nemen van onze luchtmobielvrienden, mijn eilandliefde & Madeleen.

PATS, krak, daar ging mijn roze wolk. Hoe moest dat verder op dit mooie eiland na bijna 3 maanden zweven boven alles en iedereen?

Zal ik je eens wat verklappen, het leven is nog steeds net zo mooi hier. Alleen kun je niet alles meer delen met de mensen van voorheen en koester je die herinneringen.

Raar maar waar, je gaat gewoon door, de zon schijnt nog net zo hard op je snoet. De heerlijke tunes vliegen nog steeds uit je speaker en de rest van je vrienden zijn nog steeds hier. Ohja, dat is zo, je weet dat het een komen en gaan zal gaan zijn de komende jaren. De eerste keer voelt rot, maar ook dat zal gaan wennen en je begint gewoon weer aan een nieuwe dag. Nu had ik ook nog eens het geluk dat er twee heerlijke lieve gezellige meiden (Delisa & Quincey) om mij heen waren en we met zijn drieën, (vaak vieren incl. Jessie) echt een fantastische tijd hebben gehad.

Jessie en ik doen aan gedeelde visite, onze visite wisselt elkaar namelijk steeds af, en aangezien we onafscheidelijk zijn moet de visite maar met ons beiden op avontuur. Ook ‘delen’ we de visite als een van ons een keer moe is, dan neemt de ander ze gewoon mee op avontuur of op ‘boevenpad’ op stap.

Ik sta netjes weer met twee benen op de grond, de roze wolk blijft, alleen kan ik iets helderder denken en realistischer genieten van alles. Neem alles in je op, want je hebt niet door dat je herinneringen maakt op het moment dat het zo is. Geniet van de foto’s!

Liefdes, ik denk aan jullie. En wie weet tot snel. X

Pin It

1 Comment on De bubbel is geklapt..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *