Month: August 2019

Kon ta bai?

Bon tardi allemaal, kon ta bai?

Even een waarschuwing, ik heb deze blog al een week geleden geschreven dus sommige dingen klopten niet meer (staat dan de huidige situatie weer achter geschetst!

Kon ta bai, hoe gaat het? Dat vragen de meesten van jullie zich af. Hoe het met mij gaat hier!?
5 augustus lijkt alweer een lange tijd geleden, en ik weet niet of het door de jetlag kwam, het tijdsverschil of dat ik me gewoon zo ontzettend thuis voel, maar ik kan me nu even niet voorstellen hoe het is om in Nederland te wonen en daar weer dag in dag uit rond te vliegen van werk naar sociale afspraken.

Als er iemand een plan- en regelneef is dan ben ik het. Een dag geen vrienden gezien is een dag niet geleefd leek het motto wel. Dat voel ik ook oprecht zo, dat is nu dan wel heel gek omdat je nu juist niet zomaar even langs kan gaan. Maar als je weg bent dan laat je dat gevoel helemaal los. Zo leef ik nu zonder agenda en probeer ik alles in mijn hoofd te onthouden, want de plannen voor de avond en het weekend worden toch pas op de dag zelf gemaakt. Zo is er vanmorgen besloten dat we vanavond toch wat gaan doen (zoals eigenlijk elke dag). En opeens vind ik het niet erg als mijn to do lijstje niet meer afkomt, dan ga ik toch morgen ECHT sporten… zeg ik al twee weken tegen mezelf (dit is ondertussen al gebeurd en ik heb mijzelf ingeschreven voor de halve marathon van Curaçao van KLM die op 24 november plaatsvindt! Vanaf nu hard aan de bak dus).

Kleine dingen waarin je nu al merkt dat je je aanpast en ook jezelf weer even anders opstelt. Het leven is goed, rennen en vliegen hoeft niet altijd. Gelukkig is mijn mindset op werk niet veranderd en ga ik er nog steeds vol gas voor. Er komt veel informatie over me heen en alles begrijpen is nog een flinke uitdaging, maar eentje die ik zelf wilde en ik weet dat ik hier ONTZETTEND veel kan leren. Ik ben eeuwig dankbaar voor deze kans die ik gekregen heb.

Ondertussen is mijn huis langzaam aan het worden zoals ik wil. Er moest zeker nog het een en ander aan gebeuren maar het heeft veel potentie. Mijn container is als het goed is aangekomen en hopelijk kan ik de komende maand(en) beginnen met de persoonlijke spullen uit te pakken en weg te zetten zodat het dan ook echt klaar is voordat de visite komt. Dit hangt af van wanneer mijn container wordt vrijgegeven en de procedure rondom mijn inschrijving. Vandaag ben ik even wezen shoppen voor wat ‘bohemian’ gadgets om het huis alvast wat meer sfeer te geven. Ik zal wat foto’s van het huis zoals het er nu uitziet bijvoegen. Ik voel me er thuis en kan echt niet wachten om het met heel veel mensen te delen als ze langskomen.

De zoektocht naar de auto’s gaat ondertussen door. Omdat het papierwerk, hier wonen, een nieuwe baan enzovoort al zoveel energie kost heb ik ervoor gekozen eerst even te huren. Dan kan ik hier leren autorijden op de Curaçaose manier en eerst de weg leren kennen voordat ik gelijk mijn eigen auto aan barrels rijd. Auto’s zijn DUUR hier (hopi plakke), Mijn huurauto heb ik tot 6 september en dan kijk ik weer verder. Morgen ga ik kijken naar een antieke pick-up (alleen grote twijfel vanwege maar twee zitplaatsen) of ik besluit voorlopig nog even te huren. Island life dilemma’s.

(update, ik heb de auto gekocht en deze is vanaf maandag 2 september gewoon van mij!)

Hieronder een paar leuke geluksmomentjes van de afgelopen weken op een rij.

1. Ik ken de weg naar mijn werk uit mijn hoofd! Eindelijk geen Google Maps meer nodig.Mij kennende is dit heeel snel. Dat is gelijk geluksmomentje nummer 2. ik hoef niet meer elke dag in de metro te staan en ben soms wel in 10 minuten thuis uit werk! Soms ook in drie kwartier, de file kan hier echt onvergefelijk zijn 3. Je kan hier gewoon super goed kiten! Ik ben nu 3 keertjes geweest, drie keer op een verschillende spot! Klein Curaçao was toch wel een paradijsje om te kiten! 4. Ik krijg een huisgenootje! Per eind september komt Annemarie bij me wonen, een super spontane leuke meid waar ik de laatste weken mee omga. Ik voorzie een hoop gezelligheid en meidenavonden! 5. Op momenten dat ik denk aan thuis en soms een weeïg gevoel krijg, loop ik de porch op, hoor ik de palmbomen en zie ik de sterren, dan voel ik me zo gelukkig en rijk! (niet rijk in de zin van geld, maar van geluk!) 5. Dansen met mijn voeten in het zand, het hele weekend onder een sterrenhemel! 6. Liefde en zomeravonden! 7. Maandag komt mijn container, dan is mijn huis helemaal af en ingericht. Ik was zelf al flink aan de shop gegaan hier in een super leuke winkel die Techniek en Design heet. Mijn huis lijkt nu wel een boho surf strandparadijsje.

Dit was een beetje een wirwar, maar wilde hem er nu echt uit gooien!

Ik vind jullie lieve berichten allemaal heel fijn om te ontvangen! Ik merk wel dat het lastig is om twee sociale levens te combineren, eentje hier en alle lieve vrienden in Nederland. Excuus als ik soms wat laat reageer!

LOVEYOU.

Pin It

Mi promé siman, dushi bida!

Bon dia allemaal,

Bij deze wat vertraagd, maar bij deze mijn tweede blog die zal gaan over mijn eerste week ontdekken en regelen op het eiland. Ik zal eerst de titel vertalen, die betekent: ‘Mijn eerste week, het leven is mooi (of, mooi leven)‘.

Ik ben ondertussen nu anderhalve week op het eiland, en eerlijk gezegd het voelt al als een maand en zo gedraag ik me ook.
Waar het in de vorige blog nog vooral ging over het weggaan en afscheid nemen zal het nu vooral gaan over een leven opbouwen op een ander eiland. Na aankomst werd ik op maandag 5 augustus hartelijk ontvangen door een groep collega’s van ongeveer 10 a 15 man. Dit is zo’n onwijs warm welkom, dat doet je al gelijk heel veel goed! Daarna werd ik naar mijn nieuwe onderkomen gebracht, met jawel, mijn 4 neonroze koffers en mijn boardbag! Daar lag het bier al ‘koud’ in de koelkast, mocht het niet zo zijn dat de koelkast stuk bleek te zijn. Tja, welkom op de Cariben, zonder tegenslag geen zonneschijn. Klein tipje van de sluier, ik heb nog steeds geen werkende koelkast. Heb je niet nodig in zo’n warm land, haha.

Na een hoop gezelligheid op mijn balkon ben ik daarna met twee collega’s uit eten geweest bij the Greenhouse op Mambo beach. Mambo.. ik had er al zoveel over gehoord! Het voelt altijd zo gek als je op plekken bent waar je al veel over hoort, maar dan opeens ook echt bent! Het was heerlijk en Angelo en Melanie zijn ondertussen ook hele fijne mensen waar ik hier mee omga geworden! Ondertussen was ik al 24 uur wakker en hingen mijn oogleden op half 7, maar mijn motto is altijd, ook al slaap je ergens maar 1 nacht, MAAK HET JE THUIS! Je slaapt geheid beter. Dus jahoor, ik ging na aankomst thuis nog even lekker mijn spullen uitpakken. Hoppa die koffers leeg, en alles in de inloopkast (dream come true). Afijn, al mijn lange zwierjurken passen niet in de inloopkast want de rails hangt te laag. Wat doe je dan om 12 uur in de avond? Ja natuurlijk dan ga je kasten sjouwen uit andere kamers om in jouw kamer te hebben. Want het moet wel gelijk perfect natuurlijk! Na een douche was het dan ook echt tijd om compleet ingestort, (maar hopelijk wel gelijk over de jetlag heen) te gaan slapen!

En dan, ja dan word je de volgende dag wakker op Curaçao!! Het gevoel wat ik hier vanaf dag één heb is dat dit mijn thuis is, en ik er alles aan zal doen om dat zo te laten voelen voor de komende jaren. Je stapt met een hele andere mindset het vliegtuig in, je gaat ergens wonen terwijl je er nog nooit bent geweest. Ik hou ervan, maar voor velen een nachtmerrie! Als een malle ben ik de eerste echte dag naar de Vreugdenhil (een supermarkt) gereden waar ik voor IETS teveel aan boodschappen heb gedaan die ik daarna in mijn zogenaamde gemaakte koelkast had gelegd. Ah fijn je raad het al. Einde van de dag lekte de koelkast, en tadaaa daar gingen mijn spullen die in de koelkast lagen en net waren aangeschaft..Lang leve de prullenbak. Ondertussen doe ik mijn boodschappen bij de Appie, er zit er een vlakbij werk en een vlakbij huis. Duur maar wel bekend;).

Dat mocht de pret niet drukken, wat doe je dan hier op Curaçao? Dan ga je toch heerlijk uit eten! Ik had wat collega’s geappt, want ik wilde de zonsondergang wel eens meemaken. Uiteindelijk zaten we dus om 6 uur met een groep op het strand de zonsondergang te kijken bij Zanzibar op Jan Thiel. Wat een leven, dushi bida. Dit is wat ik wilde dacht ik, zonsondergangen kijken met fijne mensen. Natuurlijk heb ik het liefst dat al mijn dierbaren hier zijn en dat ik het met hen kan beleven, maar die tijd komt nog!

Naast alle mooie dingen van die week moest er ook nog een gigantische to do lijst aan taken afgewerkt worden, inschrijven bij een tandarts, huisarts, huurhuis in NL afwikkelen etc. Ik was natuurlijk mijn geboorteakte kwijt en mijn bewijs van uitschrijving liet ook op zich wachten. Dan was er nog trammelant met de belastingdienst en noem het maar op. Er komt ZO ontzettend veel over je heen elke dag, van het regelen van alarmsystemen in je huis tot aan een BB10 nummer regelen om je container in te klaren. Verzin het maar en je hebt er weer een taak bij. Soms denk ik aan de fijne dagen over een half jaar als je er om kunt lachen! Maar je hoort mij niet klagen. Want, woensdagavond ging ik weer met collega’s op pad, dit keer naar de bioscoop! Wat fijn!! Ik was al zo lang niet geweest, en als (MEGA) fast and the furious fan was ik ontzettend blij dat de mannen naar Hobbs & Shaw gingen, de fast and furious editie. Wat heb ik gelachen, top film en wat een powervrouw speelt erin! Ik voelde me een soort geïnspireerde superwoman toen ik uit de bios kwam.

Die energie kon ik goed gebruiken voor alle dingen die ik hier moet doen. Ik kan daar echt veel energie uit halen, gek he! Donderdagavond was het plan om uit eten te gaan met mijn buddy familie. Ik heb hier een buddy aangewezen gekregen vanuit werk, samen met hun en hun visite was het tijd om bij City Beach 88 lekker pizza’s te gaan eten. Weer een avond op stap met hele fijne mensen! Vorige week heb ik het zo vaak gezegd, ik spat uit elkaar van geluk, ik krijg en kreeg de grijns niet van mijn gezicht.

Toen was het tijd voor weekend, na een dag op het strand bij Koko’s (aanrader!!) was het tijd voor HET happy hour van het eiland op vrijdag bij CHILL & GRILL. Daar ontmoette ik nog eens een hele nieuwe bups mensen, het is maar goed dat het tweede drankje gratis is, want je blijft kletsen en van het weer wordt je flink dorstig. Het werd niet laat, de indrukken van de laatste dagen en afgelopen weken begonnen mij (en ook nu als ik dit schrijf) in te halen…

Zaterdag was het tijd om met de mensen van de ‘party squad’ app op pad te gaan, het is een verzameling aan mensen die allemaal van veel dingen doen houden! Precies mijn ding! We gingen naar Cas Abou, een pareltje van een strand waar ik genoten heb van mijn nieuwe aangeschafte opblaas-donut & mijn Decathlon snorkel die ondertussen de hele wereld heeft. Dat zorgde voor prachtige plaatjes en een flinke kleur na een hele dag in de zon! Zaterdagavond hebben we gezellig gegeten op mijn balkon waarna het tijd was om.. * tromgeroffel* jahooor te dansen met de voeten in het zand!! Zanzibar is de place to be op zaterdag. Ik denk zo maar eens dat ik daar wel elk weekend ga zijn, wat een muziek!! Schudden met die billen en chillen maar.

Eerder in die week was ik geappt door een nieuwe collega om samen te gaan kiten, en zo geschiedde op zondag! Samen met mijn vriend Mitchell die hier al op het eiland woont zijn we met zijn drieën gaan kiten. Wat is het water hier zout, ik was een paar keer gecrasht, maar ik word tot 2026 niet meer verkouden hoor haha. Er is ook hard om mij gelachen, de eerste paar meter is een stuk zeewier waar je doorheen moet waden. Als je mij een beetje kent dan weet je dat ik PANISCH ben voor iets aan mijn voeten in het water en zeker als ik het niet kan zien. Het was een heel avontuur om uit te varen, maar na een hoop doorzettingsvermogen heb ik heerlijk 1,5 uur kunnen kiten. Na een lunch met Mitchell zijn vriendin en de familie was het tijd om zondagavond KEIHARD in te storten!

Overall is het hier super, ik voel me thuis, ondertussen ben ik begonnen met werken en staat er elke dag nog wat leuks / spontaans op de planning. Natuurlijk denk ik vaak aan jullie en zou ik het allemaal heel graag met jullie delen, maar ik zit nu nog op 939.430.950 roze wolken en ik kom er nog even niet vanaf!!

Hieronder nog wat foto’s voor de sfeerimpressie.

BIG LOVE DUSHI’S.

Saludos kordial,

Irina

 

Pin It

Bon bini!

Beste allemaal,

Omdat het leuk is om deze verhalen later terug te lezen, niet iedereen instagram heeft en het natuurlijk gewoon onwijs leuk is om te schrijven bij deze een blog over mijn avonturen op Curaçao. Voor wie het niet weten, ik woon per 5 augustus 2019 voor een aantal jaren op dushi Korsou. Ik woon in Jan Thiel, de wat populairdere wijk op Curaçao. Vlakbij zijn leuke restaurants en zeker niet onbelangrijk, ook de leuke feestjes. Ik ben dan wel net 28 en niet meer het feestbeest, maar wel single (nieuwe mensen ontmoeten gebeurd niet binnen), en ik hou ontzettend van dansen en socializen!

Ik woon nu al een paar dagen op het eiland, maar hieronder komt een stukje wat ik in het vliegtuig schreef:

”Daar ga je dan, met 825 km per uur door de lucht, ik zit bij het raam bij de vleugel. Economy class maar met lekker veel beenruimte. Na wat speuren heb ik het beeldscherm gevonden vanuit mijn beencompartiment. Fijn, ik kan film kijken. Niet dat hier veel van terecht komt, binnen no-time ben ik knock-out. Alle stress van het inpakken, herpakken, aanslepen van extra koffers en het net op tijd binnen rollen van het vliegtuig achter me gelaten. Ik zit. Ik zit.. Ik ga.

Het afscheid is achter de rug, niet veel heftige tranenbedoelingen. Het wordt bijna routine. Begrijp me niet verkeerd, het betekend niet dat je mensen minder gaat missen dan voorheen. Integendeel, hoe vaker je weggaat, hoe meer je meemaakt met je vrienden en familie, des te meer je ze mist. Maar ook des te meer ik zeker ben van de zaak dat ze er hoe dan ook altijd voor me zullen zijn. Je bent en gaat alleen, maar zo heb ik me geen moment gevoeld, dankzij jullie. Maar ah fijn, het afscheid zit er op en ik heb er zin in. Zoveel zin in.. Nu is mijn uitzicht de oceaan. Ik heb er geloof ik nu al een uur naar zitten staren. Waarom fascineert de oceaan mij zo? Dit terwijl ik ZO ontzettend bang ben van alles wat erin zit. Wie heeft het nut van zee-egels en kwallen verzonnen? Om het maar niet te hebben over glibberige vissen. Toch ben ik het liefst met, bij of op het water. Dit trekt mij ook zo ontzettend aan het leven op een eiland. Ik mag straks elke dag bij de zee zijn!!

Zo graag zelfs dat je bereid bent om er de halve wereld voor over te vliegen, niet alleen voor het werk, wat maandag 12 augustus begint. Tot die tijd ben ik nog even vrij. echt vrij, zo voelt het nu! Geen verplichtingen behalve mijn hele to-do lijst aan taken afwerken (hellepie) maar wel vrij in wat ik wil doen. Veel mensen hebben de afgelopen weken gezegd je bent een powervrouw, dat je dit doet! Ik voel het niet zo, ik doe gewoon wat ik leuk vind, en daarin ben ik dit jaar heel egoïstisch geweest. Het werd tijd om even mijzelf op een te zetten, iets wat ik niet graag doe en me ook dagelijks schuldig over voel. Maar het voelt goed. Je laat je dierbaren achter maar het is nu even tijd voor iets anders. Vrijheid, werk (dat is niet belangrijk, zeker niet, maar ik vind het gewoon zo leuk) en dansen met de voeten in het zand.

Change of scenery om het maar even zo te zeggen. Ik wil jullie ontzettend bedanken voor alle steun en support, lieve woorden en cadeau’s. Zonder jullie geen plezier en liefde in het leven! Ik hou jullie op de hoogte, vanmiddag mijn nieuwe huis bekijken en intrekken. Om vanavond gezellig met mijn nieuwe collega’s eens het strand te gaan bekijken en te genieten van ons nieuwe tijdelijke leven.

Dikke kus, Ayo, Irina.

 

Pin It